http://www.shosheh.com/CLIPS/DonyayiKeDarAnZendegiMikonim98.swf

شما فکر میکنید خوشبختید....اگه شک دارید یا واقعا نمیدونید پیشنهاد میکنم لینکه بالا رو حتما ببینید...

نياز مند چيزی بودم که باورش کنم ،

 نگاهت بر من افتاد و باور کردم .

 خواهان کسی بودم تا باورش کنم ،

خود و روياهايت را با من تقسيم کردی

  باورت کردم .

 اما..

 آنچه به راستی نياز مندش بودم ،
باور کردن خود بود .

 مرا به دنيای درونت بردی

 و با اکسير عشق ياريم کردی

 و به برکت توست

 که امروز زنده ام ،لمس می کنم و باور دارم ، کسی ، چيزی يا  خود را ...

آری تنها به خاطر وجود توست

اگر باران بودم انقدر مي باريدم تا غبار غم را از دلت پاک کنم   اگر اشک بودم مثل باران بهاري به پايت مي گريستم   اگر گل بودم شاخه اي از وجودم را تقديم وجود عزيزت ميکردم    اگر عشق بودم اهنگ دوست داشتن را برايت مينواختم  ولي افسوس که نه بارانم   نه اشک   نه گل و نه عشق  اما هر چه هستم دوستت دارم

عشق من دوست دارم دوست دارم دوست دارم .........

گفته بودی که چرا محو تماشای منی ؟          وآنچنان مات که یک دم مژه بر هم نزنی

 مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود            ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی

کاش کوچیک بودیم............ وقتی کوچیک بودیم دلمون بزرگ بود ولی حالا که بزرگ شدیم بیشتر دلتنگیم. کاش کوچیک می موندیم تا حرفامونو از نگاهمون بفهمن نه حالا که بزرگ شدیم و فریاد که می زنیم باز کسی حرفامونو نمی فهمه

-

ابری ترین هوای دلم دوست دارمت            سرای قصه های دلم دوست دارمت

زیباترین غزل غزل زندگانیم                    با سایه های بی کسیم در هجوم درد

ای مبتلای دلم دوست دارمت                    آری شکستی دل من را ولی بدان

با تکه تکه های دلم دوست دارمت             نیمایی و سپید و غزلهای دفترم

                            شاعرترین برای دلم دوست دارمت 

عاشقتم

سالهاست كه در اين زمانه به اميد ديدنت در کوچه های تنهايي پرسه می زنم , تا که شايد بيايي و قلبم را پر از مهر و محبت كني .

ای که در شبهای سرد نااميدي روزنه ی اميدي بر غمهايم بودی , ای که در سکوت و تنهايي , تنها فرياد رسم بودی , بدان که عشقت در دلم لانه کرده است , عشقی که با تمام فراز و نشيبها با تمام سردی و گرمی ها مهمان قلبم شد و به قلبم روشنايي بخشيد , بدان که عشق تو در دلم جوانه کرده و با گذر ثانيه ها ريشه ي مهرباني اش بيشتر در قلبم و در سرتاسر وجودم ريشه مي زند .

ای خورشيد سوزان , بر سرزمين يخ زده ی وجودم بتاب تا دوباره جان بگيرم , بتاب تا سر به نوازش گرم احساس تو گذارم , مونس من , آيا مي دانی تنها چراغ کوچه های خلوت نااميدی ام تويي , بدان که اين چراغ تا ابد در اين کوچه و درون خانه ی دل من روشن و فروزان است و خاموشی آن برابر با مرگ زندگی من است , ای که عشقت همانند جاده ای بی انتهاست روزی به تو خواهم پيوست و با تمام احساس تو را در آغوش می گيرم و فرياد دوستت دارم را بر لبانم جاری می کنم تا همه ی مردم بدانند که من يك عاشق هستم و با عشق و محبت زنده ام , پس با تمام وجود تو را به کلبه ی تنهايي خود دعوت می کنم و نام تو را به عنوان تنها شاهزاده ی قلبم بر سر ديواره اش حک می کنم و با تمام وجود فرياد می زنم و تو را می خوانم

قلب من تنهاي تنهاست

تو اين دنياي بي وفا كيه كه ياد من كنه 

تو اين هجوم گريه ها كي اشكامو پاك بكنه 

مي دوني حالا كه نيستي

قلب من تنهاي تنهاست 

ذره ذره وجودم خاليه از يه عشق و احساس 

اگه باز بيايي دوباره واسه تو مي شم ستاره 

ميشم اون عاشق خسته

كه به انتظار نشسته .